اليه بصره من خلقه . » 255 فصل ( فى الشطحيّة 28 للحلّاج ) ( 751 ) در بلا و نعمت اشارت كرد چون پرسيدند از آن هر دو ، گفت « بلا اوست « 6 » ، و نعمت ازوست . » ( 752 ) قال : يعنى او بلاء دوستان است ، چون مشاهدهء جلالش عاشقان بلاكش را بوستان « 8 » است . چون او سبب بلاست ، در حقيقت خود بلاست . عاشقان را بعشق و بلا مبتلا كند ، چنان كه گفتيم . شعر : « بلائى يا بلائى فى بلاكا . » معنى « نعمت ازو » آنست كه حظّ خلق است ازو ، نه اوست بعينه . بلا حقّ حقّ است بر خلق پيش از خلق ، پس اوست كه اوست . قال اللّه تعالى « وَ ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ » « 12 » و قال « أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ ؟ » * « 13 » 256 فصل ( فى الشطحيّة 29 للحلّاج ) ( 753 ) نكته‌اى در شطح فرمود كه « شاهد شدم مولاى خود را عيانا . »

--> ( 6 ) بلا اوست : البلاء هو اللّه A ( 8 ) بوستان SM : بلاؤهم A ( 12 ) وَ ما بِكُمْ . . : سورهء 16 ( النحل ) آيهء 53 ( 13 ) أَ إِلهٌ . . * : سورهء 27 ( النمل ) آيهء 62 ، 63 ، 64 ، 65